هنوز توی شکم میدانم که هیچ روزی نمیتوانم تاریخ ۱۲/۴/۱۳۹۰ را که اولین نشانه وجود تو و اولین نشانه مادر شدنم را دیدم از یاد ببرم امروز اولین روزیست که با احساس مادر شدن زندگی میکنم و چه احساس شیرینیست تا آنجا که از درک کامل آن عاجزم و این لذت را مدیون وجود توام
میلاد تو شیرین ترین بهانه ایست که می توان با آن به رنجهای زندگی هم دل بست
و در میان این روزهای شتابزده عاشقانه تر زیست. میلادتو معراج دستهای من است
وقتی که عاشقانه تولدت را شکر می گویم